เงินสำรองฉุกเฉินควรมีเท่าไร?

ทำไมมันมาก่อน

การเงินส่วนบุคคลมีลำดับการปฏิบัติ และเงินสำรองฉุกเฉินอยู่เกือบบนสุด—เหนือการลงทุน เหนือการจ่ายหนี้เพิ่มเกินขั้นต่ำ เหตุผลง่าย ๆ: ถ้าไม่มีกันชน ทุกเรื่องไม่คาดฝันต้องไปกู้ มักดอกเบี้ยสูง ซึ่งดันคุณถอยหลังมากกว่าตัวเรื่องเอง หน้าที่จริงของกองทุนคือกันไม่ให้สัปดาห์ที่แย่กลายเป็นหนี้บัตรหนึ่งปี

นี่คือเหตุที่แม้แต่คนที่มุ่งปลดหนี้แบบดุดัน ก็มักได้รับคำแนะนำให้กันกันชนตั้งต้นเล็ก ๆ ไว้ก่อน มันคือประกันไม่ให้แผนของคุณเองตกราง

กำหนดขนาดจากสิ่งจำเป็น ไม่ใช่ทุกอย่าง

ความผิดพลาดเดี่ยวที่ใหญ่ที่สุดคือกำหนดขนาดกองทุนจากค่าใช้จ่ายต่อเดือนทั้งหมด ในเหตุฉุกเฉินจริง—โดยเฉพาะการสูญรายได้—คุณจะตัด: กินข้าวนอกบ้าน สมาชิกรายเดือน เที่ยว และการซื้อตามใจหยุดหมด สิ่งที่ไม่หยุดคือค่าเช่าหรือผ่อนบ้าน ค่าสาธารณูปโภค อาหาร ค่าเดินทางหางาน ประกัน และการจ่ายขั้นต่ำของหนี้

รวมเฉพาะสิ่งจำเป็นเหล่านั้น ตัวเลขนั้นคือค่าครอบคลุมหนึ่งเดือนจริง ๆ และมักต่ำกว่าค่าใช้จ่ายปกติของคุณมาก—ทำให้เป้าหมายไม่น่ากลัวอย่างที่การคำนวณแบบไร้เดียงสาบอก

สาม หก หรือสิบสองเดือน?

ค่าใช้จ่ายจำเป็นสามเดือนเป็นขั้นต่ำที่สมเหตุสมผลสำหรับคนส่วนใหญ่ที่มีงานมั่นคงและมีรายได้ครัวเรือนที่สองให้พึ่ง หกเดือนเป็นเป้าหมายที่ถูกอ้างถึงบ่อยและเหมาะกับสถานการณ์ส่วนใหญ่ สิบสองเดือนเป็นการรอบคอบถ้ารายได้ของคุณผันผวนหรืออิงคอมมิชชัน คุณเป็นผู้หาเลี้ยงคนเดียวของครอบครัว ทำงานในอุตสาหกรรมผันผวน หรือจะหางานใหม่ได้ยากอย่างรวดเร็ว

เหล่านี้เป็นแนวทาง ไม่ใช่กฎหมาย ครัวเรือนสองรายได้ที่มีทักษะเป็นที่ต้องการอาจสบายที่สามเดือน ฟรีแลนซ์ที่รายได้ไม่สม่ำเสมอจะอยากเข้าใกล้สิบสอง เลือกตัวเลขที่ทำให้คุณนอนหลับได้ตอนกลางคืน แล้วมุ่งไปหามัน

เก็บไว้ที่ไหน

เงินสำรองฉุกเฉินมีหน้าที่เดียว: อยู่ที่นั่น เต็มจำนวน ในวันที่บางอย่างผิดพลาด นั่นทำให้สภาพคล่องและความปลอดภัยสำคัญกว่าผลตอบแทนมาก เก็บไว้ในบัญชีออมทรัพย์ถอนได้ทันทีและดอกเบี้ยดี—แยกจากบัญชีใช้จ่ายประจำเพื่อไม่ให้คุณอยากใช้ แต่เข้าถึงได้ภายในหนึ่งถึงสองวัน

อย่าลงทุนมัน การเอากองทุนไปไว้ในหุ้นหรือกองทุนเพื่อไล่ผลตอบแทนสูงกว่า เสี่ยงที่ตลาดร่วงจะทำให้มันหดพอดีตอนที่คุณต้องการ—ภาวะถดถอยและการตกงานมักมาด้วยกัน ดอกเบี้ยต่ำกว่าหน่อยเป็นราคาเล็กน้อยสำหรับความแน่นอน

สร้างมันอย่างไรไม่ให้รู้สึกเป็นไปไม่ได้

เริ่มด้วยหมุดหมายเล็กและเป็นรูปธรรม—ค่าจำเป็นหนึ่งเดือน หรือแม้แต่ยอดตั้งต้นกลม ๆ—แทนที่จะจ้องตัวเลขเต็มหกเดือน ตั้งโอนอัตโนมัติในวันเงินเดือนเพื่อให้การออมเกิดก่อนคุณจะใช้ได้ และส่งเงินพิเศษทุกก้อน (เงินคืนภาษี โบนัส ของขวัญ) ตรงเข้าไป

ใช้เครื่องคำนวณเปลี่ยนเป้าหมายเป็นกรอบเวลา: ใส่ค่าจำเป็น เดือนเป้าหมาย เงินที่ออมแล้ว และเงินสมทบรายเดือน แล้วคุณจะเห็นว่าต้องใช้กี่เดือนและการดันเงินสมทบขึ้นเล็กน้อยทำอะไรได้ เส้นตายทำให้เป้าหมายนามธรรมเป็นรูปธรรม—และการเพิ่มเล็ก ๆ ขยับมันไปไกลกว่าที่คุณคิด

เมื่อคุณต้องใช้มัน

การใช้กองทุนไม่ใช่ความล้มเหลว—มันคือกองทุนทำงานตรงตามที่ออกแบบ วินัยอยู่ที่สิ่งที่ตามมา: ทันทีที่เหตุฉุกเฉินผ่านไป ให้ถือว่าการสร้างกันชนขึ้นใหม่เป็นความสำคัญเฉพาะหน้า ก่อนกลับไปทำเป้าหมายอื่น กองทุนคือโล่ที่คุณซ่อมหลังทุกครั้งที่ถูกตี ไม่ใช่ความสำเร็จครั้งเดียวจบ

และจงซื่อสัตย์ว่าอะไรนับเป็นเหตุฉุกเฉิน ค่าใช้จ่ายที่แท้จริง ไม่คาดฝัน และจำเป็น เข้าข่าย ส่วนการลดราคาที่คุณไม่อยากพลาดไม่เข้า การรักษาเส้นนั้นให้ชัดคือสิ่งที่รับประกันว่าเงินอยู่ที่นั่นจริงเมื่อวิกฤตจริงมาเยือน

ลองใช้เครื่องคำนวณ

• เงินสำรองฉุกเฉิน — กะขนาดเงินสำรองฉุกเฉินเป็นเดือนของค่าใช้จ่ายและดูว่าคุณครอบคลุมแค่ไหน
• ตัววางแผนงบประมาณ — นำรายได้ต่อเดือนมาเทียบกับหมวดค่าใช้จ่ายเพื่อดูว่าเงินของคุณไปไหน