ห้าวิธีทำงบประมาณ เปรียบเทียบอย่างตรงไปตรงมา

1. กฎ 50/30/20

แบ่งรายได้หลังภาษีเป็น 50% ความจำเป็น 30% ความอยาก และ 20% การออมกับการใช้หนี้ ทำให้เป็นที่นิยมโดยวุฒิสมาชิกสหรัฐฯ เอลิซาเบธ วอร์เรน เป็นการเริ่มต้นทำงบประมาณที่นุ่มนวลที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้: สามถัง ไม่ต้องบันทึกทีละบรรทัด จำง่าย

จุดอ่อนคือความแข็งทื่อ ในเมืองค่าครองชีพสูงที่ลำพังค่าเช่ากินครึ่งหนึ่งของเงินที่ได้รับ ถัง “ความอยาก” หายไปและกฎก็เลิกอธิบายความจริง จงถือว่าเปอร์เซ็นต์เป็นจุดอ้างอิงตั้งต้นที่ปรับได้ ไม่ใช่เป้าที่ต้องโดนเป๊ะ

2. งบประมาณฐานศูนย์

ให้รายได้ทุกหน่วยมีงานทำ จนรายได้ลบการจัดสรรของคุณเท่ากับศูนย์ เงินถูกจัดสรรไปที่การใช้ การออม หรือหนี้ — ไม่มีอะไรลอยค้างไว้ มันเป็นวิธีที่แม่นยำที่สุด และมีโอกาสมากสุดที่จะเปิดโปงความสิ้นเปลือง เพราะทุกบาทต้องพิสูจน์ตัวเอง

ราคาคือความพยายาม งบประมาณฐานศูนย์ต้องการความใส่ใจสม่ำเสมอ โดยเฉพาะไม่กี่เดือนแรก และอาจรู้สึกไม่ปรานี มันเหมาะกับคนที่สนุกกับการควบคุมและรายละเอียด ท่วมท้นคนที่ไม่

3. จ่ายให้ตัวเองก่อน

พลิกลำดับปกติ ทันทีที่รายได้เข้า ย้ายจำนวนคงที่ตรงไปยังการออมหรือการลงทุน แล้วใช้ส่วนที่เหลืออย่างไร้ความรู้สึกผิด ข้อค้นพบเป็นเชิงพฤติกรรม: ถ้าการออมเกิดอัตโนมัติก่อนที่คุณจะใช้ได้ มันก็เกิดขึ้นจริง

มันใช้แรงน้อยและส่งผลมาก แต่ไม่ช่วยให้คุณเข้าใจว่าเงินที่เหลือไปไหน มันเข้าคู่ได้ดีกับนิสัยติดตามแบบเบา ๆ สำหรับใครที่อยากได้ทั้งอัตโนมัติและความตระหนัก

4. วิธีซองจดหมาย (ยัดเงินสด)

แบ่งเงินที่จะใช้ลงในซองที่ติดป้าย — ของชำ น้ำมัน กินข้าวนอกบ้าน — และเมื่อซองหนึ่งว่าง หมวดนั้นจบสำหรับเดือนนั้น แรงเสียดทานของการหมดจริง ๆ คือหัวใจทั้งหมด: มันทำให้การใช้เกินมองเห็นและอึดอัดในแบบที่การรูดบัตรไม่เคยทำ

ปัญหาที่ชัดเจนคือชีวิตสมัยใหม่ขับเคลื่อนด้วยบัตรและการสมัครสมาชิก หลายคนตอนนี้รักษาจิตวิญญาณของวิธีนี้ด้วยบัญชีแยกหรือแอปงบประมาณที่เลียนแบบซองในแบบดิจิทัล ซึ่งคงวินัยไว้โดยไม่ต้องไปตู้เอทีเอ็ม

5. แอนตี้บัดเจ็ต

ตามตัวเลขเดียวเท่านั้น: อัตราการออมของคุณ ทำการออมให้อัตโนมัติ แล้วใช้ส่วนที่เหลือตามใจ ไม่มีหมวด ไม่มีความรู้สึกผิด สำหรับผู้มีรายได้สูงที่มีวินัยและบรรลุเป้าการออมได้สบาย ๆ การทำงบประมาณละเอียดอาจเป็นแรงเสียดทานที่ไม่จำเป็น

ความเสี่ยงคือมันซ่อนการพองตัวของไลฟ์สไตล์ที่คืบคลานและทำให้คุณมองไม่เห็นว่าเงินรั่วไปทางไหน มันได้ผลก็ต่อเมื่ออัตราการออมของคุณดีจริง ๆ ถ้าไม่ คุณต้องการการมองเห็นมากขึ้น ไม่ใช่น้อยลง

เลือกอย่างไร

จับวิธีให้เข้ากับว่าคุณเป็นใคร ถ้าทำงบประมาณรู้สึกเป็นภาระ ให้พึ่งระบบอัตโนมัติ (จ่ายให้ตัวเองก่อนหรือแอนตี้บัดเจ็ต) ถ้าคุณอยากได้การควบคุมและไม่รังเกียจงาน ฐานศูนย์จะตอบแทนคุณ ถ้าคุณเพิ่งเริ่ม 50/30/20 เป็นก้าวแรกที่ผ่อนปรน ปรับให้ละเอียดทีหลังได้

ไม่ว่าจะเลือกอะไร ให้คาดหวังว่าจะต้องปรับ งบประมาณเป็นเครื่องมือที่มีชีวิต ไม่ใช่สัญญา — และวิธีง่าย ๆ ที่คุณทำตามจริงชนะวิธีซับซ้อนที่คุณเลิกไปตอนกุมภาพันธ์

ลองใช้เครื่องคำนวณ

• ตัววางแผนงบประมาณ — นำรายได้ต่อเดือนมาเทียบกับหมวดค่าใช้จ่ายเพื่อดูว่าเงินของคุณไปไหน
• ดอกเบี้ยทบต้น — คาดการณ์ว่ายอดเงินบวกเงินสมทบรายเดือนเติบโตอย่างไรที่อัตราหนึ่ง